A father is a silent warrior. He carries burdens no one sees, sacrifices dreams he never speaks of, and stands tall when the world weighs heavy. His hands grow tired, but his love never does. In quiet, unnoticed moments, he holds the whole world together — and one day, when his chair sits empty, we realize it was always his strength that kept us safe.
یک پدر، مردی است که بار زندگی را بیصدا به دوش میکشد. در سختیها لبخند میزند، دردهایش را در دل نگه میدارد و برای آرامش فرزندانش، از جان و دل میگذرد. دستان پینه بستهاش و چهره خستهاش قصهی سالها قربانیکردن و ایستادگی است. پدر، ستون خانه است — وقتی نباشد، تازه میفهمی که این سکوت و سایهاش بود که دنیا را بر سر ما استوار نگه میداشت
پلار هغه غېرجنګېدونکی اتل دی چې د کور دروازه پرې کلکه ولاړ وي. خپله خوله چوپ ساتي، خو د ژوند هر زخم په زړه کې پټ ساتي. د خپلو بچو لپاره له غرونو سره جګېږي، خپل خوبونه قرباني کوي او د ستونزو مخې ته لکه غښتلی دیوال ولاړ وي. د ده ستړې لاسونه او سپینېدلی سر د کلونو سختۍ او قربانۍ نښې دي. پلار د کور ستن او د عزت نښان وي — چې کله یې ځای تش شي، نو پوهېږې چې دا هماغه پټ قوت و چې کورنۍ یې له باد و بارانه ژغورلې وه